Schokkende beelden deden de ronde in de hoofdstad tijdens oud en nieuw, toen de gedeeltelijk houten Vondelkerk in vlammen opging. De laatste oudejaarsavond waarop vuurwerk nog was toegestaan, eindigde in een enorme brand. De toren, delen van het schip en het dak van de 150 jaar oude Vondelkerk in Amsterdam vatten vlam en stortten uiteindelijk in. Tegen de ochtend van 1 januari had de brandweer het vuur onder controle; gelukkig raakte er niemand gewond.
Een enorme brand in het hart van Amsterdam
Slechts enkele uren na middernacht sloegen de vlammen door de Vondelkerk – sinds 1872 een bekend monument nabij het Vondelpark. Terwijl de Amsterdammers de laatste oudejaarsavond met particulier vuurwerk vierden vóór het aanstaande verbod, brak de brand uit. Het vuur greep snel om zich heen in de houten toren, waardoor het gebouw bezweek. Burgemeester Femke Halsema noemde het “een zeer hevige en verschrikkelijke brand”. De autoriteiten hebben nog niet bevestigd of de brand direct gelinkt is aan het vuurwerk.
Brandweerkorpsen uit Amsterdam en omliggende steden bestreden de vlammen, waarbij de marine de grootste hoogwerker van Nederland inzette. De sterke wind verspreidde vonken, waardoor tientallen bewoners moesten worden geëvacueerd. De brandweer had grote moeite om het vuur in de beginfase te beheersen, en het deels houten gebouw ging uiteindelijk grotendeels verloren. Ondanks de schade bevestigden experts dat de buitenmuren nog overeind staan, wat verdere directe instorting voorkomt.
De Vondelkerk — Meer dan een religieus gebouw
De Vondelkerk deed van 1880 tot 1977 dienst als katholieke kerk. Nadat het gebouw jarenlang verwaarloosd was en zelfs met sloop werd bedreigd, werd het gerenoveerd en behouden. Sindsdien werd het verhuurd voor evenementen en soms nog gebruikt door kerkelijke groepen. Het gebouw stond bekend om zijn grote glas-in-loodramen en de bijzondere sfeer, wat het een geliefde plek maakte voor concerten en bruiloften.
Buurtbewoners zijn aangeslagen door het verlies van hun vertrouwde buurticoon. Pierre Cuypers, de achterkleinzoon van de architect, kijkt echter alweer vooruit naar mogelijke plannen voor de herbouw.
